Της Όλγας Τσιλιμπάρη
Οι διάλογοι ακούγονται από 4 ομάδες των 3-5 μαθητών η καθεμιά, ώστε να έχουμε πλατιά συμμετοχή. Το ιδανικό είναι να υπάρχει ζωντανή εκτέλεση των τραγουδιών (αναλόγως των δυνατοτήτων, τα λέμε ως χορωδιακά, μονωδίες, ντουέτα, a capella…). Αν δεν μας «βγαίνουν» ορισμένα, τα αντικαθιστούμε, διασκευάζουμε κτλ. Υπάρχουν εκτυπωμένα τα λόγια ορισμένων τραγουδιών και σποραδικές παρτιτούρες για συγκεκριμένα μουσικά όργανα, που είχαμε εμείς διαθέσιμα.
ΟΜΑΔΑ 1
-Μην αγαπήσεις μαθητή, γιατί είν΄ αληταρία / αγάπα ένα φοιτητή που είν΄ αριστοκρατία
-Φοιτητές: ο μύθος των μικρών κοινωνιών, από παλιότερα. Μορφωμένοι, θαρραλέοι, προοδευτικοί. Και οι φοιτήτριες, εννοείται. Όχι τίποτα γυναικούλες της σειράς…
-Δεκαετία του εξήντα: σε ολόκληρο τον κόσμο έπνεαν επαναστατικοί άνεμοι.
-Και στην Ελλαδίτσα μας, κάτι πήγε να γίνει. Ίσα που άρχισε ο λαός λιγάκι να ξεμουδιάζει, να συνέρχεται από το μετεμφυλιακό σκοτάδι, να διεκδικεί, να τραγουδάει
IMAGINE
-Ήρθε, όμως, η χούντα και τα σταμάτησε όλα. Μα όλα! Αποφασίζομεν και διατάσσομεν!
-Παλιό το κόλπο… Πόσο έμοιαζε η χούντα με τη δικτατορία του Μεταξά, του 1936… Για άλλη μια φορά ο λαός στο γύψο.
– 21 Απριλίου 1967, δικτατορία του Παπαδόπουλου, του Παττακού και του Μακαρέζου. Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια. Κατά τα άλλα, την κάψανε την Κύπρο, γι΄ αυτό και έπεσε η χούντα το 1974.
-Αλλά τα πρώτα χρόνια, μαύρο σκοτάδι. Στρατιωτικός νόμος, συλλήψεις, ξύλο, στρατοδικεία, δολοφονίες, εξορίες.
-Μικρές, σχετικά, οι αντιστασιακές οργανώσεις. Ηρωική η δράση τους, αλλά όχι εκτεταμένη. –Της τυραννίας μετρώ τον πανικό / τα σίδερα της φυλακής μου σαν κοιτάζω
Της πίστης μου τη δύναμη αντικρίζω / της τυραννίας σαν μετρώ τον πανικό
Ο πανικός προάγγελος του τέλους/ Η πίστη της ανάστασης αρχή
ΠΑΛΗΣ ΞΕΚΙΝΗΜΑ
-Μέχρι που ήρθε το φοιτητικό κίνημα
-Οι φοιτητές παλεύουν/μαζί με το λαό/ενάντια στη λιτότητα/ και στον αυταρχισμό
-Ήταν μακρύς και δύσκολος ο δρόμος. Δεν πηγαίναμε για ήρωες, ρε παιδιά… Να ζήσουμε θέλαμε, ν΄ ανασάνουμε ελεύθερον αέρα…
-Ξυπνήστε, φοιτητές! Λεύτερες φοιτητικές εκλογές! Να φύγουν οι διορισμένοι της χούντας! Έξω οι χαφιέδες! Έξω το σπουδαστικό της Ασφάλειας απ΄ το πανεπιστήμιο!
-Εμπρός, παιδιά! Όλοι μαζί, να οργανωθούμε στις Φοιτητικές Επιτροπές Αγώνα!
-Σταθείτε μια στιγμή! Είναι λάθος να έχουμε μόνο φοιτητικά αιτήματα!
-Πρέπει να βρεθούμε κοντά στο λαό! Ο κόσμος υποφέρει από την ανεργία και τον πληθωρισμό. Δε μιλάει, γιατί φοβάται.
-Στο δρόμο, στο δρόμο / να σπάσουμε τον τρόμο (δύο φορές)
Ο ΔΡΟΜΟΣ
ΟΜΑΔΑ 2
-Είναι μερικοί, όμως, που δε δίνουν σημασία. Κοιτάνε, λέει, τη δουλειά τους…
-Καλά αυτοί, οι μουλωχτοί. Αμ, οι άλλοι…Αυτοί, ντε, που λένε ότι η εθνική κυβέρνησις είναι καλή και άγια
-…και δρόμους φτιάχνει
-…και δάνεια δίνει
-…και, κυρίως, επάταξε τις απεργίες και τον κομμμουνισμόν!
– Σιγά που δεν τους ξέρουμε, τους υμνητές της χούντας… Πρώτος και καλύτερος ο περιπτεράς της γωνίας, αυτός, που ήτανε ταγματασφαλίτης στην Κατοχή…
-Τότε, που οι πατεράδες μας πήρανε τα όπλα κι αγωνιστήκανε ενάντια στον κατακτητή!
-Ενάντια στον ντόπιο και ξένο φασισμό!
ΤΟ ΓΕΛΑΣΤΟ ΠΑΙΔΙ
-Κι εμείς τώρα; Έχουμε βαρύ καθήκον…
-Ποιοι είμαστε; Από πού ερχόμαστε; Πού πάμε;
ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ(μελωδία)
-Πώς του σπαθιού σου στόμωσεν η κόψη / και πώς μετράς τη γη με ανύπαρχτη όψη;
Κρυμμένη στων Ελλήνων τα ιερά/τα κόκαλά μας, σκούζε, Λευτεριά!
-Αιώνες σε κρατάνε φυλακή / οι αφεντάδες σου, και ξένοι και δικοί
Και σ΄ αμολάνε λίγο, αν είναι χρεία/ να πνίξεις αλλονών ελευθερία
ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΝ (μελωδία)
-Έχουμε ρίζες, φίλοι! Έχουμε αγώνες πατρικούς! Έχουμε από πού να κρατηθούμε!
-Σωστά όλα αυτά. Αλλά πρέπει να οργανωθούμε γερά!
-Να αξιοποιήσουμε την πείρα από την κατάληψη της Νομικής!
-Το καθεστώς δεν αστειεύεται. Έχει το κράτος στα χέρια του, την αστυνομία, το στρατό.
-Μαζικότητα, συνάδελφοι! Αυτό είναι το όπλο μας!
-Οι ατομικές πράξεις αντίστασης είναι ηρωικές, αλλά δεν αρκούν. Μαζικότητα και ενότητα! Αυτό να πετύχουμε! Αυτό που έκανε και το ΕΑΜ στην Κατοχή.
-Και τώρα/ και πάντα / και όπως το σαράντα
Τη φτώχια και το φασισμό/ θα πολεμάμε πάντα
ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΦΕΕ
-Να πούμε την αλήθεια στο λαό! Να μιλήσουμε για όλα!
-Σιγά σιγά, ρε παιδιά! Ένα ένα!
-Ό,τι αποφασίζει η συνέλευση! Η συνέλευση είναι το κυρίαρχο όργανο!
-Λεύτερο πανεπιστήμιο σε μια λεύτερη και δημοκρατική Ελλάδα!
-Να μιλήσουμε για τους Αμερικάνους και το ΝΑΤΟ! Αυτοί υποστηρίζουνε τη χούντα!
-Έξω οι βάσεις του θανάτου!
-Έξω οι Αμερικάνοι( δύο φορές)
-Να μην ξεχνάμε την οικονομική ολιγαρχία! Αυτή ανεβάζει τις δικτατορίες, παντού και πάντα!
-Λαέ πεινάς / γιατί τους προσκυνάς(δύο φορές)
-Λαοκρατία, Λαοκρατία
-Να μην ξεχνάμε τη βία του κράτους και της αστυνομίας!
ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΛΟΓΙΑ
ΟΜΑΔΑ 3
-Λαέ της Αθήνας! Λαέ της Ελλάδας! Κατέβα στους δρόμους! Πάλεψε!
-Δε σε θέλει ο λαός/ πάρ΄ τη Δέσποινα και μπρος(2)
-Απόψε θα γίνει της Ταϊλάνδης(2)
-Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλάει ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων!
-Χρειαζόμαστε επειγόντως τρόφιμα, φάρμακα και γιατρούς!
-Λαέ της Αθήνας! Μη χάνεις το κουράγιο σου! Εσύ που ξενυχτάς κι απόψε μαζί μας στα οδοφράγματα! Εσύ που δίνεις κι απόψε τη μάχη σε δρόμους και σε πλατείες!
-Λαέ, μην το βάζεις κάτω! Απόψε πεθαίνει ο φασισμός!
-ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ(3)
-ΑΠΟΨΕ ΠΕΘΑΙΝΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ(2)
-Αλλά, δυστυχώς, ο φασισμός δεν πέθανε εκείνη τη νύχτα
-Την τρίτη νύχτα της κατάληψης του Πολυτεχνείου
-Έπεσε όμως η πύλη κάτω από τις ερπύστριες
-και η χούντα του Ιωαννίδη διαδέχτηκε τη χούντα του Παπαδόπουλου
-Πυροβολισμοί, νεκροί, τραυματίες, συλλήψεις, φυλακές, βασανιστήρια
-Βαθιά παρανομία για τους αγωνιστές
ΕΠΙΣΤΟΛΗ
-Κατά βάθος πάντα το ξέραμε. Το ξέραμε ότι η πύλη θα έπεφτε.
-Ο αγώνας, ακόμα κι αν δεν πετύχει όλους τους στόχους του, γράφει υποθήκες για το μέλλον.
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ
-Δεν μας πόνεσε τόσο η τρομοκρατία και η καταστολή. Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια…
-Δεν πικραθήκαμε όταν κάποιοι απο μας γίνανε επώνυμοι και εξαργυρώσανε το παρελθόν τους με ψήφους και θεσούλες
-…και μάς τη λένε κι από πάνω
-Άλλα τα δύσκολα που επρόκειτο να ρθούν…΄
-Θα ξεσηκώνονται στο μέλλον οι νέοι με τα πρησμένα πόδια, που θα τους λένε αλήτες οι νοικοκυραίοι και οι μοδάτοι
-Το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένοι
-…πάντα
-…και όχι οι ρουφιάνοι και οι προσκυνημένοι
-Τα πόδια τους θα ΄ναι πρησμένα, γιατί θα πατάνε σε γης άγνωστη και φαρμακωμένη
ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗΣ
-Κάποιοι απ΄τους αυριανούς εξεγερμένους δε θα μάς καλοθυμούνται
-Γιατί θα μάς συκοφαντούν οι βολεμένοι και οι χορτάτοι
-..οχετός τα στόματά τους
-…ότι εμείς φταίμε που ο λαός σήκωσε κεφάλι και πήρε πολύ αέρα και κακόμαθε και ζητάει πολλά
-Και οι φασίστες θα ξανασηκώσουνε κεφάλι
-..και θα λένε πως δεν υπήρξε το Πολυτεχνείο
-…πως δεν υπήρξαμε ποτέ
-…πως το αίμα δεν έβαψε τους δρόμους
-…και οι σφαίρες δεν τρυπήσαν ανθρώπινα κορμιά
-…και οι αγωνιστές ήτανε ψυχοπαθείς
-Θ΄ακούσουμε και τέτοια, συναγωνιστές…
-Άλλοι, όμως, νέοι και μεσόκοποι και γέροι-Της τυραννίας μετρώ τον πανικό / τα σίδερα της φυλακής μου σαν κοιτάζω
Της πίστης μου τη δύναμη αντικρίζω / της τυραννίας σαν μετρώ τον πανικό
Ο πανικός προάγγελος του τέλους/ Η πίστη της ανάστασης αρχή
θα μάς τιμούν στο δρόμο
-Θα μάς τιμούν με αγώνες
ΚΕΜΑΛ + ΑΡΝΙΕΜΑΙ
ΟΜΑΔΑ 4
-Γιατί οι εξεγέρσεις δεν μπαίνουν στα μουσεία
-Οι εξεγέρσεις δεν μπαίνουν στα μουσεία
Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία(2)
-Ένα, δύο, τρία / πολλά Πολυτεχνεία
-Εμπρός στο δρόμο που χάραξ΄ ο Νοέμβρης(2)
-Και στον καιρό των μνημονίων, στις πλατείες της οργής, θα ξαναζωντανέψει τ΄ όνειρο
-Ψωμί, παιδεία, ελευθερία / η χούντα δεν τελείωσε το εβδομήντα τρία
Εμείς θα την τελειώσουμε σε τούτη την πλατεία
ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΄ΡΘΟΥΝ
-Και τα σχολιαρόπαιδα, μισοζαλισμένα από εξετάσεις και κόντρα εξετάσεις
-…ζώντας στη σκληρή εποχή των εαυτούληδων
-…καταντήσαμε όλοι εαυτούληδες, ρε…
-Τα σχολιαρόπαιδα, λίγο από έθιμο, λίγο από συγκίνηση, θα τραγουδάνε το Δρόμο και το Ακορντεόν στις αυλές των σχολείων
-Κάπως θολά και αμυδρά…
-…θα μάς θυμούνται
-Και τότε θα ξαναζεί για δευτερόλεπτα η αλήθεια μας
-…με τα τραγούδια μας
-Μέχρι που ν΄ απαγορευτούν ξανά κι αυτά
-Αλλά τότε θα τα τραγουδάμε με περισσότερο ενθουσιασμό
-Θα΄ ρθει κι η δική μας η ώρα, πού θα πάει…
THE WALL
-Θα΄ ρθουνε χρόνια δίσεχτα και μήνες οργισμένοι
-Το φίδι το φαρμακερό θα ξαναπεταχτεί από τ΄αυγό του
-…και θα δαγκάσει ύπουλα την καρδιά της μουσικής
-Σιδέρης Ισιδωρόπουλος, Βασιλακοπούλου, Κουμής, Κανελλοπούλου
-Νίκος Τεμπονέρας, Παύλος Φύσσας
-Όμως δεν παύει η μουσική
-Τα φίδια δε θα τα καταφέρουν να σωπάσουν ποτέ τη μουσική
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΘΗΣΕΑΣ
-Τα δάκρυα που στα μάτια μας / θα δείτε ν΄ αναβλύζουν
Ποτέ μην τα πιστέψετε / απελπισιάς σημάδια
Υπόσχεση είναι μοναχά / γι΄ αγώνα Υπόσχεση
ΤΙ ΕΙΝ΄ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ
-Και κάπου εδώ, τελειώνουμε για σήμερα
-Ένα μικρό μάθημα Ιστορίας
-Ένα μικρό μάθημα ζωής
-Μ΄ αγώνα η Λευτεριά / μάς είναι αναγκαία
-Αυτή είναι η ζωή που αξίζει να τη ζούμε
-Αλληλεγγύη-Συλλογικότητα-Αξιοπρέπεια-Ειρήνη-Δημοκρατία
-ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ,ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ*
-Στους αγωνιστές δεν ταιριάζουν κλάψες και μνημόσυνα
-…μόνο τραγούδια και χοροί
-Σαράντα δίπλες ο χορός/ κι ο τόπος ήταν λίγος
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ
* Καθώς ξεκινάει το σύνθημα, ξεδιπλώνουμε και ανάλογο πανό
