της Αριάδνης Τακουρίδου,
Είναι διαχρονική η επιλογή των Υπουργείων Παιδείας το κλείσιμο και οι συγχωνεύσεις Δημοτικών, Γυμνασίων, Λυκείων της χώρας. Πρόκειται για σχεδιασμούς πλήρως εναρμονισμένους με τις εκθέσεις τον ΟΟΣΑ, έκθεση Πισσσαρίδη και στοχεύουν στη διαμόρφωση ενός εκπαιδευτικού τοπίου, όπου οι μαθητές θα είναι απλά αριθμοί σε μια λίστα εξοικονόμησης πόρων. Πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του ’24, μετά την έκδοση σχετικών ΦΕΚ, καταγράφηκαν χιλιάδες συγχωνεύσεις τμημάτων. Με το πρώτο κουδούνι η νέα πραγματικότητα, που ήρθε να επιβαρύνει την ήδη ασφυκτική αναλογία μαθητών ανά τετραγωνικά τάξης, αποκάλυψε το δύσκολο έργο των εκπαιδευτικών που καλούνται να τα βγάλουν εις πέρας με 25 και πάνω μαθητές και συγχρόνως την ισοπέδωση των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών. Το λουκέτο χιλίων τμημάτων είναι πραγματικότητα. Μάλιστα προκειμένου να «βγαίνουν» τα νούμερα και να αξιοποιηθεί και το τελευταίο τετραγωνικό στις τάξεις, τόλμησαν να μετακινήσουν μαθητές όχι μόνο σε γειτονικά σχολεία της περιοχής τους, αλλά και σε γειτονικά χωριά. Όσο και αν προσπαθούν από το Υπουργείο να επιχειρηματολογήσουν υπέρ αυτών των επιλογών, μάλιστα τονίζοντας και πόσο παιδαγωγική είναι μια τέτοια απόφαση, η απλή λογική οδηγεί στη διαπίστωση ότι τα σχολεία θα αντιμετωπίσουν σοβαρότατα προβλήματα προσεχώς. Αυτή η διαπίστωση πυροδότησε διαμαρτυρίες γονέων και εκπαιδευτικών σε κατά τόπους διευθύνσεις, με σκοπό να μπλοκάρουν την προσπάθεια συγχωνεύσεων. Έτσι για μια ακόμη φορά ήρθαν πρόσωπο με πρόσωπο με τους γραφειοκράτες διευθυντές εκπαίδευσης, που κύριο μέλημά τους είναι η πιστή και απαρέγκλιτη εφαρμογή των νόμων και απαιτήσεων του Υπουργείου. Την Παρασκευή 20/9 πραγματοποιήθηκε διαμαρτυρία στο κέντρο της Αθήνας με συνθήματα κατά των συγχωνεύσεων. Συμμετείχαν πρωτοβάθμια σωματεία και σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων. Αποτυπώθηκε το κλίμα της αγανάκτησης και οργής για τη συνεχή υποβάθμιση των σχολείων. Και φυσικά όλο αυτό συνδυάζεται και με τη αξιολόγηση, που απώτερος στόχος είναι η κατηγοριοποίηση και «συμμάζεμα» των σχολείων.
Είναι ένα στοίχημα του επόμενου διαστήματος, πώς αυτός ο αγώνας θα απλωθεί και θα πλατύνει σε ολόκληρη την κοινωνία. Έχουμε ευθύνη ως κοινωνία να υπερασπιστούμε τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών και να βάλουμε ένα τέλος στη μίζερη άποψη ότι τίποτα δεν αλλάζει. Να βροντοφωνάξουμε ότι η αξιολόγηση, οι συγχωνεύσεις δεν θα περάσουν και ότι θα μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους.
Όλοι και όλες στις γενικές συνελεύσεις των σωματείων μας. Να χαράξουμε τα αγωνιστικό πλαίσιο που βάζει φρένο στην υποβάθμιση των σχολείων.
(φωτογραφία από τον Μ.Μ. Μιχάλη Μιλτσακάκη)
