Απ’ των επιθεωρήσεων τον ονειρώδη ρεμβασμό
εντατικά κιαλάρει τον μεθεκλογικό συσχετισμό
θωπεύει για την πίεση την έδρα από μαόνι
των δε αναφορών το άρωμα αφιόνι.
Απομιμείται η τζίφρα υπνωτιστή τη δίνη
σαδοσφραγίζοντας αντικρουόμενα νοήματα
δόντια αιχμηρά στα εντελλόμενα επιρρήματα
κι οι αριθμοί του πρωτοκόλλου κομποσχοίνι.
Βαλτός και δικτυωμένος
επισφαλής της εξουσίας γκόμενος
αδόκιμος, γραβατωμένος
υπέρβαρος μα κομψευόμενος.
Με θρονιασμένου φλέγμα, έκφραση υψιπετή
πρόχειρη σπουδαιοφάνεια μ’ αποφασιστική
ξύνοντας το προγούλι πολύ σημαντικά
φάλτσα χειρονομεί μια οκτάβα πιο ψηλά.
Πομπώδης ο τόνος
παιδεία γυρίνου
με άγνοια κινδύνου
σαν στρίβει ο λόγος.
Στη δούλεψη μεγαλειοτάτων ιδεών
επιστεγαζομένων στο μετάξι του εσωρούχου
σαλιώνει πλεκτάνες σε βάλτο χαρτιών
με σθένος χαλκέντερου ρουφιάνου πτυχιούχου.
Σ’ έκτακτες τηλεδιασκέψεις της υπομονής
αφηρημένα «μάλιστα», κουράριο σιωπής
αδιάφοροι, βαριεστημένοι πώς μιμούνται
ευσυνειδήτως κι υπαλληλικώς πως συγκινούνται.
Κάτωθεν βλοσυρός
μ’άνωθεν ψυχαγωγικός.
Το μάτι στη μαρμίτα
ισόβια στην τσίτα.
Μες στο μαντρί του ανελίσσεται αργά
διώκτης απηνής των φρονημάτων
που φωνασκούνε στην Αρχή προκλητικά
με αυτοσχέδια αναίδεια συνθημάτων.
Μακαριστή η ταπεινή καταγωγή
που δικαιώνει του σταβλάρχη την τιμή.
Οι προστριβές προσωπική φορβή
οι απειλές κατάφαση υπαρξιακή.
Του χάους προτιμότερη της ζούγκλας η βία
διότι άνευ φόβου πού πάει η εκπαίδευσις;
Η πίστη του χρήματος, του κράτους η υγεία;
Συμπέρασμα ρέον, αλήθεια αποχέτευσης.
Περί τους χίλιους υπαλλήλους έχει.
Μα ποιοι τον ενθυμούνται τακτικά
με γνωμικά και σχόλια ιδιωτικά;
Το σέβας δι’ αυτόν ποια πνεύματα διατρέχει;
Σαν καθενός την πατρική φιγούρα
τον μνημονεύουν, τον συγκρίνουν;
Μια στήλη δι’ αυτόν θα ανεγείρουν
-έστω οι μπιστικοί στη λοβιτούρα;
Δυσάρεστη υποψία
πως δεν υπάρχει εκτίμηση
παρά τη χαμαιλεόντεια σοφία
την αριστεία δίχως οίηση.
Αύριο λοιπόν να πετρελαιώσουν τα γραφεία!
Να λαξευτεί του μελισσώνα η διαίρεσις
να θεσπιστεί και των κηφήνων η εξαίρεσις
αριά-πυκνά να μας τιμά κι η Αστυνομία!
Εφήμερα αειθαλής
παιδιόθεν μιλιταριστής
επαρχιώτης διαπρεπής
κι ακούσια διαφανής.
Κι αν τον εντάσσουν στους ηλιθίους
θα εκτονώνεται με εγκυκλίους!
Έχει τα φόντα σπουδαίων ανδρών
πάνω απ’ τα μέτρα κοινών θνητών.
Γινόμενο καύχημα σε πράξεις ανόσιες
πηλίκο μηδέν σ’εκθέσεις δημόσιες
επιτηδείως και κοινοτόπως
-να επιπλέεις, αυτός ο τρόπος.
Κουροπαλάτης ραδιουργός
για μιας θητείας ελεγεία
σαν Γραμματέας ή Υπουργός
να εκδικηθεί την ασημία.
Φέτες και ψίχουλα να δίνει απ’ το καρβέλι.
Τροφοδοτώντας αυταπάτες των δελφίνων
θ’ανανεώνει την πομπή των μανδαρίνων
Αλκιβιάδης άσχημος σε πλαστική θυμέλη.
Τιτλούχος της συνέντευξης
αλλήθωρος ζερβόδεξης
αρχομανής και κούφος
και φουσκωμένος μπούφος!
4/25
