Χρόνια πολλά μαμά!
Ποιοι σου το λένε;
Και πώς θέλουν να το γιορτάσεις;
Χρόνια πολλά σε όλες τις μανάδες του κόσμου! Μια φράση γενική στα χείλη πολλών, που περικλείει τόσα πολλά νοήματα και ρόλους, όσες και οι αντιλήψεις, ιδεολογίες που η μητρότητα κουβαλάει.
Η μαμά είναι αυτή που θα φροντίσει παιδιά και ενήλικες, θα κάνει τις δουλειές του σπιτιού, θα μαγειρέψει, θα είναι εργαζόμενη με υποχρεώσεις εκτός σπιτιού, θα συμπαρασταθεί, θα συμβουλεύσει, θα προστατέψει. Όλα αυτά και περισσότερα πρέπει να «φορέσει» μια γυναίκα για να θεωρείται άξια και ικανή μάνα. Γιατί όμως ο όρος μητρότητα έχει επιφορτιστεί με όλους αυτούς τους απαιτητικούς ρόλους; Τι είναι αυτό που εξυπηρετεί;
Στη μεταβιομηχανική κοινωνία η γυναίκα της εργατικής τάξης χρειάστηκε να βγει εκτός σπιτιού, για να συμβάλλει στα προς το ζην της οικογένειας. Και ενώ παραδόξως η ανάγκη να βγει η γυναίκα εκτός σπιτιού είναι κομμάτι της χειραφέτησής της, ταυτόχρονα έγινε και βαρίδιο της καθημερινότητας της. Μιας καθημερινότητας που οι γυναίκες έχουν μηδαμινό χρόνο φροντίδας του εαυτού τους και ο διαρκής αγώνας ικανοποίησης των καθημερινών απαιτήσεων έχει γίνει το παράσημο της ικανής μάνας. Ειδικά στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία η εξάντληση, οι ατελείωτες ώρες δουλειάς αντρών και γυναικών, τοburnout έχουν γίνει βραβείο ικανότητας και καύχημα. Πολύ έξυπνα και έντεχνα το ίδιο το σύστημα εκμετάλλευσης μας έχει πείσει ότι η αξία μας αποδεικνύεται από την εξάντλησή μας στο βωμό του κέρδους που του προσφέρουμε. Ειδικά σε αυτήν την κοινωνία που οι γυναίκες εργάζονται εξαντλητικά και οι άντρες απλά βοηθάνε στο σπίτι, η επιτυχημένη μαμά είναι μια μαμά ράκος. Αν παρατηρήσουμε στον δημόσιο διάλογο, είναι συχνή η «αθώα» ερώτηση προς τους άντρες αν βοηθάνε με τα παιδιά, αν βοηθάνε με το σπίτι. Σαν να έχει καταγραφεί στο γονίδιο της γυναίκας η ευθύνη και το νοιάξιμο για τα πάντα, πέρα από τον εαυτό της. Χρόνια φεμινιστικών αγώνων, διεκδίκησης δικαιωμάτων και η αξία μιας γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία κρίνεται από την εξαντλητική παραγωγικότητάς της και από την άνιση –συγκριτικά με τους άντρες- κατανομή εργασίας και υποχρεώσεων.
Χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες. Σε αυτές που γέννησαν αλλά και σε αυτές που δεν τα κατάφεραν ή δεν το θέλησαν, αλλά αγάπησαν τα παιδιά του κόσμου όλου. Χρόνια πολλά στις αγωνίστριες μάνες που κυοφορούν τους αγώνες του αύριο, που θέλουν ένα καλύτερο κόσμο για όλα τα παιδιά, που δεν σκύβουν κεφάλι και υψώνουν γροθιά. Χρόνια πολλά στις μάνες που έχασαν ό,τι πολυτιμότερο είχαν και ο πόνος ραγίζει την καρδιά τους, σε αυτές που αντικρίζουν τον πόλεμο και δεν μπορούν να παρηγορήσουν τα παιδιά τους από την πείνα και τον φόβο.
Μια ευχή τα «χρόνια πολλά» του εκμεταλλευτικού μας συστήματος να μην είναι καλοδεχούμενα από καμιά μάνα και όλες τους να νιώθουν άξιες μόνο από την αγάπη που νιώθουν για τα παιδιά τους. Να μην δέχονται τη σύγκριση και να μην μπαίνουν στο ζύγι της ικανής ή της λιγότερο ικανής. Μια ευχή οι μαμάδες να γιορτάζουν κάθε μέρα μακριά από τις τύψεις και τις αμφιβολίες ανταπόκρισης στα πρότυπα που τις θέλουν εξουθενωμένες. Μια ευχή να είναι καλά οι μαμάδες μας σωματικά και ψυχικά, να είναι χαρούμενες μέσα σε μια κοινωνία που τις θεωρεί ισότιμα μέλη με τον άνδρα.
Μια ευχή οι μαμάδες μας να επαναστατήσουν.
