από την Πρωτοβουλία εκπαιδευτικών για ενεργοποίηση, συλλογικότητα, αλληλεγγύη (Πρε2σΑ) – ΣΕΠΕ Πάτρας,
Συνέβησαν όλα πολύ γρήγορα. Μόλις μία εβδομάδα στο νέο ΔΣ του ΣΕΠΕ μας, με μία έδρα, και μεθαύριο στην Αθήνα, για πρώτη φορά σε ΓΣ της ΔΟΕ, με δύο αντιπροσώπους. Για μια πρωτοβουλία βάσης, που απαρτίζεται από απεργούς που συμμετέχουμε στην α/α από την αξιολόγηση, και συγκροτήθηκε εξαιτίας της παραπομπής κάμποσων από εμάς σε Πειθαρχικά Συμβούλια, όλα αυτά είναι ένα μεγάλο άλμα.
Αντλούμε δύναμη και όρεξη για δράση από την κοινή μας πεποίθηση ότι η αξιολόγηση δεν είναι απλά μια χρονοβόρα, γραφειοκρατική διαδικασία, αλλά μια διεργασία που αλλάζει εκ θεμελίων το δημόσιο σχολείο όπως το ξέραμε, επηρεάζοντας τη στοχοθεσία της μάθησης, τη φιλοσοφία λειτουργίας των σχολικών μονάδων, την παιδαγωγική σχέση με τους μαθητές και τις σχέσεις μεταξύ των συναδέλφων. Οπότε όχι μόνο δεν είναι ένας αγώνας που «τελείωσε», αλλά ίσα ίσα τώρα θα δούμε το μέγεθος του πλήγματος, όταν αρθεί η μονιμότητα. Όταν όλα τα επιμέρους κομμάτια του παζλ (αξιολόγηση σχολικής μονάδας, μαθητών, εκπαιδευτικών κτλ) μπουν στη θέση τους.
Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, πόσα από τα νέα μέλη του ΔΣ της ΔΟΕ θα είναι πρόθυμα να επικυρώσουν και να ατσαλώσουν την απεργία-αποχή, στηρίζοντας έμπρακτα τους χιλιάδες απεργούς σε όλη τη χώρα. Άλλωστε η στάση της Ομοσπονδίας μας απέναντι στο πρωτοφανές κύμα πειθαρχικών διώξεων είναι ένας καλός δείκτης της συνδικαλιστικής πραγματικότητας. Τα προβλήματα του κλάδου είναι πάρα πολλά και το Υπουργείο, όχι μόνο είναι απρόθυμο να συζητήσει μαζί με τους εκπαιδευτικούς λύσεις, αλλά τα κάνει περισσότερα. Σε μια τέτοια συγκυρία, δε χωράνε μισόλογα, όπως είδαμε με το πολλαπλό βιβλίο. Ευχόμαστε να αναδειχθεί ένα ΔΣ που θα σταθεί στο ύψος των εξαιρετικά δύσκολων περιστάσεων, διότι έτσι μόνο θα δούμε συναδέλφους να ανακτούν την εμπιστοσύνη τους στον συνδικαλισμό και να επιστρέφουν στις συλλογικές διαδικασίας.
Χαιρόμαστε που θα ακούσουμε από κοντά συναδέλφους που συμμετέχουν σε σωματεία με αγωνιστική συνδικαλιστική δράση. Χαιρόμαστε επίσης που θα δούμε συναδέλφους που γνωρίσαμε από πανελλαδικά δίκτυα απεργών, όπως οι Ημιμόνιμοι/ες Εκπαιδευτικοί. Αυτή η διαδικτυακή κοινότητα μάς έδωσε δύναμη στις στιγμές των δύσκολων αποφάσεων και έτσι, χάρη στην αλληλεγγύη που μας δένει, παραμένουμε κι εμείς στον αγώνα.
Κλείνοντας, να εκφράσουμε και τον φόβο μας μήπως η ΓΣ είναι μια συζήτηση παράλληλων μονολόγων, με προειλημμένες παραταξιακές αποφάσεις και ανηλεείς μάχες συσχετισμών, όπου δεν θ’ ακούει ο ένας τον άλλον και δεν θα υπάρχει διάθεση σύνθεσης και συνδιαμόρφωσης. Σε ένα τέτοιο κλίμα, η δική μας φωνή δεν θα έχει καμία απολύτως θέση και ισχύ. Ίσως κάποιοι προσπαθήσουν κι εκεί, όπως συμβαίνει στην περιοχή μας, να μας βάλουν μια παραταξιακή ταμπέλα για να μας εντάξουν κάπου στο μυαλό τους, μη κατανοώντας τις ανάγκες και τις συνθήκες που γεννούν μια πρωτοβουλία από τα κάτω. Εμείς όμως δηλώνουμε, παραφράζοντας το γνωστό σύνθημα, ότι δεν είμαστε ούτε του πατρός μας, ούτε του ανδρός μας, και σκοπεύουμε να πάμε στη ΓΣ της ΔΟΕ για να είμαστε ο εαυτός μας. Με μάτια και αυτιά ανοιχτά, συναδελφική στάση και ελπίδα για βέλτιστη συνδικαλιστική εκπροσώπηση.
