Βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας εποχής περάσματος από τις περιφερειακές συγκρούσεις σε έναν γενικευμένο πόλεμο που απειλεί όλη την ανθρωπότητα. Ο πόλεμος εισβάλλει από παντού στη ζωή μας.
Από τον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας, μέχρι τη γενοκτονία των Παλαιστινίων από το σιωνιστικό κράτος δολοφόνο του Ισραήλ και την απαγωγή του Μαδούρο και άμεση επέμβαση στην Βενεζουέλα με τη «βελούδινη» αλλαγή καθεστώτος, τον οικονομικό – ανθρωπιστικό στραγγαλισμό της Κούβας, που είναι ακόμα αγκάθι για τις ΗΠΑ και τόπος συντριβής ιμπεριαλιστικής επέμβασης, μέχρι τη Μέση Ανατολή που φλέγεται, βιώνουμε έναν πόλεμο που ουσιαστικά συμμετέχουν πάνω από 20 χώρες με μπροστάρηδες τις ΗΠΑ, το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ και το ΝΑΤΟ.
Είναι ένας πόλεμος που έρχεται από το μέλλον, με drones, αυτόνομα όπλα, τεχνητή νοημοσύνη. Η ονομαζόμενη από τους αστούς «τέταρτη τεχνολογική επανάσταση» γιγαντώνεται με ανθρώπινο αίμα.
Και το ερώτημα είναι αμείλικτο: Γιατί τώρα; Γιατί δεν αρκούν στους καπιταλιστές οι τοπικές συγκρούσεις;
Γιατί ο αγώνας για την ενδοϊμπεριαλιστική επικράτηση και για την εκτόξευση των κερδών είναι σε όξυνση. Στην εποχή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού και ειδικά στη σημερινή του περίοδο μετά τη δομική κρίση του 2008, τα μεγάλα αφεντικά, τα γιγάντια Πολυεθνικά Πολυκλαδικά Μονοπώλια και τα funds κυριαρχούν όλο και περισσότερο στην κορυφή της καπιταλιστικής πυραμίδας. Ανταγωνίζονται σε ένα λυσσαλέο κυνήγι του γρήγορου και υψηλού κέρδους, ποδοπατώντας τον εργαζόμενο και εκμεταλλευόμενο λαό μέχρι το επιτρεπόμενο κατώτατο φυσικό και κοινωνικό όριο, πέραν του οποίου το εμπόρευμα εργατική δύναμη που είναι η μοναδική πηγή των κερδών τους θα καταστρεφόταν, κερδίζοντας ακόμα και από το θάνατο. Ταυτόχρονα, το ολοκληρωτικό στάδιο του καπιταλισμού σημαίνει πέρα από την άρνηση της δημοκρατίας που ισχύει στο ιμπεριαλιστικό στάδιο και άρνηση της ελευθέριας. Τα αστικά κράτη ως πολυπλόκαμοι μηχανισμοί καταπίεσης, χειραγώγησης, φόβου και πάσης φύσεως βίας γίνονται ολοένα και πιο φανερά, μηχανισμοί διασφάλισης της κυριαρχίας της αστικής τάξης, επιβολής πάνω στους εργαζόμενους των υπερ-αντιδραστικων πολιτικών του κεφαλαίου σε κάθε πτυχή της ζωής, εγκολπώνοντας συχνά φασίζοντα ή και ανοικτά νεοφασιστικά απάνθρωπα δόγματα στη φαρέτρα τους. Οι ηγεμονικοί πολυεθνικοί όμιλοι έχοντας ως βάση εξόρμησης συγκεκριμένες καπιταλιστικές χώρες ωθούν στον πιο οξυμμένο ενδοιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό. Όσο θα γιγαντώνονται, τόσο αυτός θα οξύνεται παρά τις πρόσκαιρες λυκοσυμμαχίες τους φτάνοντας όλο και πιο συχνά σε περιφερειακούς πολέμους και γιατί όχι, σε γενικευμένο ανάμεσα στους σημερινούς δύο βασικούς άξονες: τον αμερικανοευρωπαικό-ισραηλινό και κινεζορωσικό.
Οι ανταγωνισμοί μέσω του πολέμου αυτού έχουν ως κυρίαρχο στοιχείο τη διεκδίκηση των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων, φυσικού αερίου και πετρελαίου: από τον δρόμο του μεταξιού της Κίνας να μεταφερθεί στον Ινδικό δρόμο μεταφοράς, παρακάμπτοντας τα Στενά του Ορμούζ και τη Διώρυγα του Σουέζ. Η συμφωνία για τον οικονομικό διάδρομο IMEC ( Ιndia–Middle East–Europe Economic Corridor) που ανακοινώθηκε στη σύνοδο των G20 στο Νέο Δελχί τον Σεπτέμβριο του 2023 -με συμμετέχοντες τις Ινδία, ΗΠΑ, Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ευρωπαϊκή Ένωση, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία – περιλαμβάνει σιδηροδρομικές γραμμές και θαλάσσιες οδούς για ταχύτερη μεταφορά εμπορευμάτων, ενεργειακούς αγωγούς για τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας και καθαρού υδρογόνου και υποθαλάσσια καλώδια οπτικών ινών, παρακάμπτοντας τον αντίστοιχο κινέζικο δρόμο.
Ένας ακόμα στόχος του πολέμου είναι η μετατροπή της στρατηγικής σημασίας περιοχής της Μέσης Ανατολής με το πλούσιο υπέδαφος της σε πετρέλαιο, φυσικό αέριο και σπάνιες γαίες (που είναι απαραίτητες για τη λειτουργία όλων των νέων τεχνολογικών προϊόντων), σε περιοχή αποκλειστικής κερδοφορίας των ΗΠΑ και του Σιωνιστών του Ισραήλ.
Για να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι, αναγκαία προϋπόθεση είναι η ανατροπή όποιων καθεστώτων δεν είναι απολύτως πειθήνια όργανα στα σχέδια αυτά. Από τη Συρία και τον επικείμενο διαμελισμό της, από το Λίβανο και το αγκάθι της Χεζμπολά, από τον ηρωικό παλαιστινιακό λαό και τον αγώνα του για δημιουργία δικού του κράτους, ως το Ιράν που «παίζει στο ταμπλό» Κίνας – Ρωσίας. Για να βρουν οι ΗΠΑ χώρο στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας, να χτυπήσει τους δικούς της δρόμους μεταφοράς φυσικού αερίου και πετρελαίου, για να νιώσει η Κίνα την καυτή πολεμική ανάσα του αμερικάνικου καπιταλισμού δίπλα της (μην υποτιμάμε και τη σύγκρουση Πακιστάν – Αφγανιστάν που εξελίσσεται παράλληλα, αλλά και τη διαρκή ένταση Πακιστάν – Ινδίας με πολλά πολεμικά επεισόδια).
Τέλος, ο πόλεμος μπορεί να αποφέρει ουρανοκατέβατα κέρδη πάνω από 20 δις δολάρια τον μήνα στους αμερικανικούς κολοσσούς του υγροποιημένου φυσικού αερίου. Οι ΗΠΑ έχουν ήδη δαπανήσει δισεκατομμύρια δολάρια για όπλα στον πόλεμο με το Ιράν, καθιστώντας τον πόλεμο μια εξαιρετικά κερδοφόρα επιχείρηση για τις πολεμικές βιομηχανίες. Την περασμένη εβδομάδα, οι τιμές των μετοχών των μεγαλύτερων εταιρειών παραγωγής όπλων στις ΗΠΑ σημείωσαν άνοδο, μεταξύ των οποίων οι Northrop Grumman (αύξηση 5%), RTX (αύξηση 4,5%) και Lockheed Martin (αύξηση 3%). Ευγνώμονες στον Τραμπ είναι οι έμποροι όπλων και υψηλής τεχνολογίας.
Σε αυτόν το άδικο πόλεμο η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δηλώνει παρούσα!
Η κυβέρνηση της ΝΔ προσφέρει «γη και ύδωρ» στους φονιάδες με τη χρησιμοποίηση των αμερικανονατοϊκων βάσεων σε όλη τη χώρα για ανεφοδιασμό, ελλιμενισμό, συστήματα παρακολούθησης κ.λπ. (με βάση τη συμφωνία επέκτασης που είχε υπογράψει ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα) και υποστηρίζοντας τους σιωνιστές στη σφαγή της Γάζας. Μετά τους εναγκαλισμούς Τσίπρα – Νετανιάχου- Σίσι – Αναστασιάδη έχουμε το σφιχταγκάλιασμα Μητσοτάκη – Νετανιάχου – Σίσι – Χριστοδουλίδη, με την Ελλάδα και την Κύπρο να μπαίνουν στο άρμα των εγκληματιών πολέμου. Με την αποστολή Patriot στη Βουλγαρία για να προστατευτούν οι αμερικανικές βάσεις, πυροβολαρχίας στη Σαουδική Αραβία για την προστασία των διυλιστηρίων της Aramco που ήδη ανέλαβε ενεργή πολεμική δράση, με την τοποθέτηση ραντάρ στην Κρήτη για την προστασία του κράτους των Σιωνιστών, με την αποστολή F16 στην Κύπρο για την προστασία του κατεχόμενου από τη Βρετανία εδάφους – βάσεις σε Ακρωτήρι και Δεκέλεια- αλλά και φρεγατών στην Ερυθρά θάλασσα, ανοιχτά του Ισραήλ (Κίμων- Ψαρά) για την προστασία των επιτιθέμενων δολοφόνων.
Ταυτόχρονα οξύνεται ο ανταγωνισμός Ελλάδας – Τουρκίας με απρόβλεπτες συνέπειες. Η αποστολή πλοίων και αεροπλάνων στην Κύπρο οδήγησε και την Τουρκία να στείλει αεροπλάνα στο κατεχόμενο τμήμα της. Η ειρήνη και στη δική μας περιοχή κρέμεται σε μια κλωστή.
Ο ίδιος ο Μητσοτάκης έβαλε πιο ψηλά τον πήχη δηλώνοντας ότι θα στείλει στρατό στην κατεχόμενη Γάζα για να υπερασπιστεί το σχέδιο Τραμπ – Νετανιάχου, αλλά και πολεμικά πλοία και αεροπλάνα να προστατεύσουν τα συμφέροντα του «εθνικού μας κεφαλαίου», των εφοπλιστών, οπουδήποτε στη Γη!
Ποιοι κερδίζουν από την ελληνική συμμετοχή στον πόλεμο;
Μα φυσικά οι εφοπλιστές και τα Πολυκλαδικά Πολυεθνικά Μονοπώλια με βάση εκκίνησης την Ελλάδα.
Ο Μυτιληναίος με την METLEN στην Ενέργεια ( ηλεκτρισμός – φυσικό αέριο), στην εξόρυξη σπάνιων γαιών (βωξίτης κ.λπ.), κατασκευαστής αγωγών μεταφοράς ενέργειας έως και παραγωγός οπλικών συστημάτων με τα έξι νέα εργοστάσια στο Βόλο.
Ο Βαρδινογιάννης με τα διυλιστήρια πετρελαίου, το φυσικό αέριο, τα δεξαμενόπλοια αλλά και τα πλοία μεταφοράς, την είσοδο του στο νέο «Ελ Ντοράντο» παραγωγής ενέργειας από υδρογόνο.
Ο Μαρινάκης με τον στόλο μεταφοράς LNG από την Αμερική στην Ευρώπη, με την παρουσία πλοίων του στην εμπόλεμη ζώνη. Μάλιστα πήρε και την πρωτοβουλία να καλέσει και την ελληνική κυβέρνηση να συμμετάσχει στην πρόταση Τραμπ για πολεμικά πλοία συνοδείας των τάνκερ στον κόλπο του Ορμούζ.
Όλο το εφοπλιστικό κεφάλαιο καλεί τους εργαζόμενους, τη νεολαία να βάλουν μπροστά τα στήθη τους δήθεν για την Ελλάδα, στην πραγματικότητα για τα κέρδη τους. Για τα οποία δεν φορολογούνται καν στην Ελλάδα.
Ταυτόχρονα, ο όμιλος των Ελληνικών Πετρελαίων έφτασε να καταγράφει αστρονομικά κέρδη ύψους 1.132 εκατ. και συγκρίσιμα καθαρά κέρδη 503 εκατ.
Οι ιδιοκτήτες των Super Market που έχουν δει τα κέρδη τους να απογειώνονται.
Κλάδοι που είναι στο άρμα της πολεμικής βιομηχανίας, αλλά και σε αυτούς που στρέφονται στην πολεμική οικονομία.
Ποιοι χάνουν από την εμπλοκή στον πόλεμο;
Μα φυσικά οι εργαζόμενοι και η νεολαία, οι λαοί που ζουν το πολεμικό ντελίριο.
Ο Δένδιας ονειρεύεται φέρετρα με ελληνικές σημαίες πάνω τους, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανάπτυξη της πολεμικής βιομηχανίας, συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία και με δική της απευθείας συμμετοχή αλλά και αποστολή πλοίων και αεροσκαφών στη Μέση Ανατολή, οι ΗΠΑ καλούν ΕΕ και ΝΑΤΟ, αλλά και τη Ν. Κορέα και την Ιαπωνία να συμμετάσχουν πιο ενεργητικά στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής.
Οι μισθοί, που ήδη βρίσκονται κάτω από το όριο μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης και εξανεμίζονται μέχρι τα μισά του μήνα, συμπιέζονται ακόμα περισσότερο. Η πολεμική βία πολλαπλασιάζει την οικονομική βία του κεφαλαίου και του κράτους του.
Το κόστος της ενέργειας για τους εργαζόμενους έχει ήδη εκτοξευθεί, με μεγάλες αυξήσεις των τιμών στα καύσιμα και μεγάλες αυξήσεις στην ηλεκτρική ενέργεια, ενώ παράλληλα καταγράφονται μεγάλες αυξήσεις στις τιμές μιας ολόκληρης κατηγορίας εμπορευμάτων που συνδέονται με το πετρέλαιο και τις μεταφορές, όπως τα λιπάσματα, τα πλαστικά κ.ά. Σειρά παίρνουν τα προϊόντα διατροφής λόγω προβλημάτων στην γεωργική παραγωγή αλλά και αύξηση των μεταφορικών.
Μπροστά στον φόβο της πολεμικής σύρραξης αυξάνεται η εντατικοποίηση της εργασίας ειδικά σε κλάδους που σχετίζονται με την ενέργεια, τις μεταφορές και την πολεμική βιομηχανία.
Η θωράκιση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου απαιτεί από τη μια αντεργατικά μέτρα που γίνονται πράξη με τους νόμους των κυβερνήσεων, και από την άλλη τη συμμετοχή σε πολεμοκάπηλα σχέδια που γίνονται πράξη μέσα από τις στρατηγικές συμμαχίες με τους δολοφόνους, τις ΝΑΤΟικές αποστολές, τις βάσεις του θανάτου, τα εξοπλιστικά προγράμματα.
Την ίδια στιγμή οξύνεται η επίθεση στις λαϊκές ελευθερίες τόσο στους χώρους δουλειάς όσο και στην κοινωνία συνολικότερα. Ο νεοφασισμός, ο εθνικισμός προελαύνουν, οι κινητοποιήσεις και οι απεργίες αντιμετωπίζονται ως ο «εχθρός λαός», η καταστολή δυναμώνει και το κράτος γίνεται κράτος της καταστολής, της επιτήρησης, της καλλιέργειας φόβου στη νεολαία και τους εργαζόμενους.
Ήρθε η ώρα της αντεπίθεσης!
Να σημάνει άμεσα αντιπολεμικός συναγερμός!
Το αντιπολεμικό κίνημα, οι εργαζόμενοι και η νεολαία πρέπει να περάσουν στην αντεπίθεση. Με διαδηλώσεις, συλλαλητήρια, απεργίες, μπλοκαρίσματα της πολεμικής μηχανής και της εμπλοκής της Ελλάδας με οποιαδήποτε τρόπο.
Έξω οι αμερικάνικες-αγγλικές-ΝΑΤΟϊκές βάσεις από Ελλάδα-Κύπρο!
Καμία χρησιμοποίησή τους στον βρώμικο πόλεμο κατά του Ιράν!
Έξω από το ΝΑΤΟ! Καμία εμπλοκή-συμμετοχή στις επεμβάσεις.
Δεν θα πολεμήσουμε, δεν θα πεθάνουμε για τα συμφέροντά τους!
Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα!
Αγώνας για τις λαϊκές ελευθερίες!
Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
Αλληλεγγύη στους λαούς, ειρήνη, διεθνιστική κοινή πάλη!
Κάτω η κυβέρνηση της Ν.Δ. του πολέμου και της φτώχειας!
