Εκτύπωση

του Αντώνη Καραφώτη,

Φτάνει με τη γκρίνια, σκέφτονται πολλοί μπροστά στα αρνητικά σχόλια για το ύψος των αυξήσεων στους μισθοδοτούμενους από το δημόσιο. Αυξήσεις είναι, δεν μπορεί να μην είναι μια πολιτική προς τη σωστή κατεύθυνση. Τόσο μπορεί τόσο κάνει η κυβέρνηση, είναι η επόμενη, αβάσταχτα απλοϊκή σκέψη. Όλα καλά λοιπόν. Πήρανε οι μισθωτοί ανάσα. Αισιοδοξούν ότι η αρχή της μισθολογικής τους «ανάπτυξης» έγινε. Πάμε μόνο τώρα να δούμε ποιοι μισθωτοί είναι αυτοί, καθώς αυτοί είναι και που θα μπουν σε σκέψεις αξιοποίησης του νέου εισοδήματος.

Αύξηση που πραγματικά τους αλλάζει επίπεδο βλέπουν οι εξωκοινοβουλετικοί υφυπουργοί με αύξηση καθαρών αποδοχών 794 μηνιαίως(μισθός 3.944) και οι υπουργοί με άνοδο 1.266 μηνιαίως(μισθός 4.416)(πηγή:κανάλι open). Πολύ καλό ποσό λοιπόν, μπορεί να αξιοποιηθεί σε ταξίδια, μιας και τα περισσότερα έξοδα διαβίωσης είναι ήδη πληρωμένα -θα μου πείτε και πολλά ταξίδια επίσης- αλλά έστω.. Συνεχίζουμε με τους γενικούς γραμματείς υπουργείων που πλέον θα πρέπει να προσαρμόσουν τη ζωή τους στα 3.145ευρώ καθαρά και τους βουλευτές με 5.017 ευρώ καθαρή μηνιαία αποζημίωση(πηγή:open). Ευχάριστος πονοκέφαλος και εδώ. Καλή ιδέα φαντάζει η αποταμίευση για αυτούς τους συμπολίτες μας, μιας και η ΕΛΣΤΑΤ διαπίστωσε αρνητικό ποσοστό αποταμίευσης στην Ελλάδα -4% για το 2023(γιατί άραγε;). Οπότε μπορούν να βοηθήσουν την εθνική προσπάθεια αύξησης των ελληνικών καταθέσεων, ώστε να μη θεωρούμαστε για άλλη μια χρονιά σπάταλος λαός.

Επόμενη κατηγορία μισθωτών που μπαίνουν σε σκέψεις αξιοποίησης των επιπλέον αποδοχών από 1/1/24 είναι όσοι κατέχουν θέσεις ευθύνης, με 30% αύξηση του σχετικού επιδόματος. Υψηλές θέσεις ευθύνης ασφαλώς, καθώς αν είσαι απλά διευθυντής ολιγοθέσιου σχολείου πχ., παίρνεις περίπου +3Ο αύξηση στο επίδομα. Αν είσαι διευθυντής εκπαίδευσης θα πάρεις +165€ μικτά μόνο στο επίδομα και θα έχεις σχεδόν το διπλάσιο μισθό από έναν σχετικά νέο εκπαιδευτικό. Αν είσαι περιφερειακός διευθυντής παίρνεις +270€ μικτά στο επίδομα και μαζί με την υπόλοιπη αύξηση φτάνεις σε αποδοχές σίγουρα 2,5φορές ανώτερες του νεοδιόριστου. Στο χώρο της υγείας επίσης πολύ αισιόδοξες εξελίξεις θα συμβούν με τους διοικητές υγειονομικών περιφερειών και νοσοκομείων να παίρνουν πια τετραπλάσιο(!) μισθό από τους γιατρούς του ΕΣΥ(πηγή:Δήλωση ιατρού Πάνου Παπανικολάου Γεν.Γραμματέα της ΟΕΝΓΕ). Για την αξιοποίηση λοιπόν των πραγματικά αυξημένων επιδομάτων θέσης σίγουρα υπάρχουν καλές ιδέες. Θα μπορούσαν πχ. να οργανώσουν και να συμμετέχουν σε απεργιακές δράσεις με αίτημα τις αυξήσεις στους υφισταμένους τους, οι αυξήσεις τους μπορούν σίγουρα να καλύψουν τις απεργιακές απώλειες. Σε όσους δε, λαμβάνουν χαμηλά επιδόματα θέσης καλή ιδέα θα ήταν να ΜΗΝ τα αξιοποιήσουν στην αγορά προσόντων με την ελπίδα διεκδίκησης ακόμα υψηλότερων θέσεων. Τα υψηλά επιδόματα θέσης ποτέ δε θα φτάνουν για όλους έτσι κι αλλιώς.

Σε ότι αφορά τον πραγματικό κόσμο, τον υγειονομικό, το δάσκαλο, τον υπάλληλο που είδε τον οικονομικό προϋπολογισμό του να τινάζεται στον αέρα από το 2011 και μετά, που παίρνει 800-1000-1.200€..αυτοί, εμείς δηλαδή δεν έχουμε να σκεφτούμε πως θα διαχειριστούμε τις αυξήσεις. Τα 40-45-50 ευρώ καθαρή αύξηση είναι δυστυχώς πολύ κάτω από τον πληθωρισμό σε πολλά προϊόντα πρώτης ανάγκης και έτσι το μόνο που έχουμε να διαχειριστούμε είναι η πραγματική μείωση αγοραστικής δύναμης και η αδυναμία επιβίωσης σε μια κοινωνία με μισθούς που σχεδόν ισοδυναμούν με τα επίπεδα των ενοικίων στις μεγάλες πόλεις. Μπορούμε επίσης να διαχειριστούμε και να απορρίψουμε την ιδέα του «τόσα έχει τόσα δίνει» ο αφέντης, μιας και ζούμε στη χώρα, όπου μόλις τρεις ιδιωτικές εταιρείες επιδοτούνται από το ταμείο ανάκαμψης με το ίδιο ποσό(περί τα 650εκατ.) με αυτό που θα λάβει όλο το Εθνικό Σύστημα Υγείας για όλη την περίοδο εφαρμογής του ταμείου(Πηγή: Τοποθετήσεις στη βουλή κατά τη συζήτηση προϋπολογισμού 2024). Επομένως είναι άλλο το τι έχει να δώσει, το τι δίνει και το τι θα μπορούσε να δώσει η πολιτεία, ενώ ο,τι δίνει, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο το μοιράζει(με προκλητική βαρύτητα σε συγκεκριμένες ομάδες) είναι θέμα πολιτικής και επιλογών.

Εν πάση περιπτώσει για να κλείσουμε, το συμπέρασμα από άλλα τα παραπάνω παραμένει προφανές. Με τα λεφτά από τις αυξήσεις του 2024 θα προσπαθήσουν-σχεδόν όλοι- να επιβιώσουν. Ίσως και μερικοί να ονειρευτούν τις γιορτινές αυτές μέρες, το τι θα έκαναν αν παίρνανε κάποια Χριστούγεννα αυξήσεις αληθινές, αποδοχές δίκαιες, ανάλογες της εργασίας τους, καθώς και τους συλλογικούς αγώνες διεκδίκησης που θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν εκεί.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here