Εκτύπωση

της Βιολέττας Πατέλη, 

 

Πρώτα ήρθαν οι πλημμύρες κι έφεραν νερό πολύ και λάσπη και καλύφθηκαν όλα! Χάθηκαν ζωές ανθρώπων και ζώων.  Ξεθεμελιώθηκαν σπίτια μαζί με τις ρίζες των κατοίκων τους. Θάφτηκαν υπάρχοντα, αναμνήσεις,  φωτογραφίες, όνειρα κι όλα έμειναν  μετέωρα να επιπλέουν στα λασπόνερα.

Ύστερα ήρθε η σιωπή, η  αδράνεια ενός κράτους φάντασμα που καλύπτεται  πίσω από την αλληλεγγύη των ανθρώπων από όλα τα μέρη της Ελλάδας ή από τις  φιλάνθρωπες – παροχολόγες ιδιωτικές εταιρίες!

Μετά ήρθαν οι υποσχέσεις και  με χρονοκαθυστέρηση έφτασαν μερικές μπουλντόζες για καθάρισμα μαζί με εν κρυπτώ επιθεωρήσεις-αυτοψίες.

Και είναι Σεπτέμβρης και το Σεπτέμβρη οι μαθητές πάνε στα σχολεία.

Στη Θεσσαλία μας φέτος τα σχολεία δεν άνοιξαν. Είτε γιατί τα σχολεία δεν υπάρχουν, είτε γιατί  όπου υπάρχουν,  οι δρόμοι  που οδηγούν σε αυτά είναι κατεστραμμένοι. Μα τα σχολειά ακόμα κι αυτά που με στοχευμένες διαδικασίες και εργασίες  θα μπορούσαν να δοθούν στην εκπαιδευτική κοινότητα παρέμειναν κλειστά γιατί το τσουνάμι κρατικής αδιαφορίας και η ανοργανωσιά πνίγει και καταστρέφει ακόμη  κι ό,τι μπορεί να σωθεί.

Εκπαιδευτικοί και γονείς  αγωνίζονται όπου μπορούν,  μέρες τώρα για να τα οργανώσουν, να τα καθαρίσουν, να τα λειτουργήσουν.  

Κι ύστερα ήρθαν απειλές από προϊστάμενες αρχές για να επαναφέρουν «στην τάξη» πλημμυροπαθείς εκπαιδευτικούς που αδυνατούσαν να φτάσουν στις σχ. μονάδες μέσα από πλημμυρισμένους δρόμους απαιτώντας  να παραβρίσκονται στα σχολεία σε όλη τη διάρκεια του ωραρίου!!

Μετά είπαν:  το σχολείο θα ανοίξει!  Ο καιρός όμως είχε άλλη γνώμη.  Και η λειτουργία των σχολείων στη Θεσσαλία αναστέλλεται για 3 μέρες ακόμη.  

Και μετά ο ψηφιακός Υπουργός του  ψηφιακού  ΥΠΑΙΘΑ είπε: no problem  θα λειτουργήσει το ψηφιακό σχολείο! Μια φούσκα – σύννεφο ΤΗΛΕ-ΠΑΙΔΕΥΣΗΣ πλανιέται πάνω από στον θεσσαλικό κάμπο.  Στη Θεσσαλία της απόλυτης μελαγχολίας, απελπισίας, επισφάλειας ένας Υπουργός Παιδείας επιχειρεί να διαχειριστεί  επικοινωνιακά μια καταστροφή και να στείλει το μήνυμα πως το κράτος λειτουργεί ακυρώνοντας τον  όρο «σχολείο». Με οδηγία της τελευταίας στιγμής, που ξεπερνά κάθε φαντασία, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας καλεί τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές να πραγματοποιήσουν τηλεκπαίδευση τις επόμενες 3 ημέρες στη Θεσσαλία λόγω της επικείμενης κακοκαιρίας!!!

Εξευτελίζουν τον όρο «σχολείο», την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία. 

Φαντάζεται προφανώς ο υπουργός τους μαθητές προσχολικής και σχολικής ηλικίας ανέστιους μπροστά στην οθόνη ενός κινητού να βλέπουν  έναν/μια εκπαιδευτικό που δε γνώρισαν ποτέ, να τους μιλά για βιβλία που δεν πήραν  ποτέ τους.

«Ψηφιακά» και «εξ αποστάσεως», χωρίς ενσυναίσθηση και παιδαγωγική αντιμετωπίζεται  μια κοινωνία ψυχικά τραυματισμένη,  γονείς χωρίς δουλειές , μαθητές χωρίς ρούχα και  διασφαλισμένη καθημερινότητα.  

Μοιάζει  όλο με κακόγουστο αστείο. Ποιος να γελάσει όμως όταν νυχθημερόν ξεθάβει από τη λάσπη τη ζωή του κάθε μέρα κι από λίγο;;

Αστείο δεν είναι. Είναι όμως επικίνδυνο όπως και  όλοι & όλες αυτές που δεν ξέρουν τι είναι σχολείο.

“Γιατί το σχολείο είναι ένας απέραντος κόσμος μέσα σε μια αίθουσα. Ένας κόσμος γεμάτος λέξεις και ιδέες, όπου όλα τα κορίτσια και όλα τα αγόρια ανταλλάσσουν σκέψεις, μολύβια, λιχουδιές, καμιά φορά και αγκαλιές. Εκεί που οι δασκάλες και οι δάσκαλοι  μαθαίνουν στα παιδιά να φαντάζονται, να κάνουν λάθη, να ζουν. Το σχολείο είναι ένας πολύτιμος θησαυρός που χρειάζεται την προστασία και την αγάπη μας!” *   

Την ίδια ώρα που η πολιτική προστασία θα καλεί με τα μηνύματα 112 για εκκένωση των περιοχών, οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές θα κάνουν μάθημα και θα παίρνουν απουσίες;

Παρακάμπτοντας  όχι μόνο την ψυχολογική κατάσταση αλλά ακόμη κι αυτές τις υλικές συνθήκες διαβίωσης των πληγέντων  το ΥΠΑΙΘΑ    απαιτεί μαθητές -εκπαιδευτικοί «να κάτσουν»  μπροστά σε  μια ηλεκτρονική συσκευή μόνο και μόνο για να επιδείξουν   ότι το σύστημα δουλεύει…! Όλα για το «φαίνεσθαι»  ακόμη κι όταν όλα έχουν καταρρεύσει…

Τέτοιες ώρες, τέτοιες μέρες, σε αυτές τις δύσκολες στιγμές μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς επιστρατεύοντας δυνάμεις  δίνουν μάθημα αλληλεγγύης, στέκονται ο ένας δίπλα στον άλλον προτάσσοντας την υγεία ψυχική και σωματική και διεκδικώντας μέτρα προστασίας της ζωής και της περιουσίας,   την αποκατάσταση των ζημιών και την ομαλή λειτουργία της εκπαιδευτικής διαδικασίας προς όφελος των μαθητών.

*Από το βιβλίο: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΧΟΛΕΙΟ; των TORTOLINI LUCASOMA MARCO

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here