Εκτύπωση

του Στέφανου Μακρυγιάννη,

Η πρωταπριλιά του 2020 ενθουσίασε το ΥΠΑΙΘ, οπότε αποφάσισε την παράτασή της, τουλάχιστον μέχρι το 2021 και βλέπουμε. Άλλωστε οι πρωταπριλιάτικες πολιτικές είναι σαν φάρσα, αντιμετωπίζονται ως το γελοίο που θα τελειώσει, ως παράλογες, κανένας δεν τις πιστεύει –μέχρι που ζει τις συνέπειες. Η υπουργός δικηγόρος των βορείων προαστίων και οι λοιποί διερχόμενοι υφυπουργοί ζήλεψαν τις πρωταπριλιές των δημόσιων σχολείων, όπου όντως όλοι και όλες κάνουμε γνήσιες φάρσες και μην έχοντας περάσει ποτέ ούτε από έξω θέλησε να μεταφέρει ένα κακέκτυπο του αυθεντικού κλίματος στα ενδότερα του Υπουργείου της και το προσπαθεί έναν χρόνο ακατάπαυστα.

Γιατί σαν ψέμα ήταν στην αρχή η «κάποια λύσις» της τηλεκπαίδευσης, -αρχικά προαιρετική, από το καλοκαίρι υποχρεωτική- που άφηνε και αφήνει το ¼ των παιδιών εκτός τάξης και σχολείου. Το ψέμα προσφέρθηκε με μια μεγάλη αλήθεια στο τραπέζι –μας διαβεβαίωνε «τίποτα δεν αντικαθιστά την πραγματική τάξη»- τώρα τα γυρίζει και θεωρεί «ισάξιες τις διαδικασίες» και μοιράζει μερικά voucher 200 ευρώ –μόνο για αναξιοπαθούντες ιδιαιτέρως– οι άλλοι έχετε ατομική ευθύνη να καλύψετε το κόστος επειδή τυχαίνει και εργάζεστε. Το ψεματάκι πως θα έστελνε τάμπλετ στα σχολεία έχει ήδη μπαγιατέψει…

Μετά είχαμε το παιχνίδι της λοταρίας του προσοντολογίου. Οποία διασκέδασις (με νικητές και χαμένους οπωσδήποτε), με διαγωνισμούς τύπου survivor για την αγορά χαρτιών αξιοσύνης να έχουν προηγηθεί φυσικά, τους λίγους νικητές να αισθάνονται μια ανακούφιση, τους πολλούς χαμένους να μένουν με την αγωνία.

Σαν φάρσα ήταν η αύξηση μαθητών στην τάξη στους 25 μέσα στη συγκυρία της πανδημίας και επειδή είχε το στοιχείο του κινδύνου η υπουργός έβαλε και μια νότα περιπέτειας: Αλεξίπτωτα (συγγνώμη, μάσκες ήθελα να πω), παγουρίνο και ειδικός προσκεκλημένος επιστήμονας που μας εξήγησε πως στους 25 δεν κολλάει! Τεστ δεν μας έδωσαν δωρεάν, αλλά τι θα γίνει δεν θα πληρώσουμε και τίποτα για τόση διασκέδαση; Άσε που αναβαθμιστήκαμε ως executive υπεύθυνοι covid!

Μετά, σκέτη πλάκα είχε ο βομβαρδισμός των ανακοινώσεων για τον αγιασμό, για το πρόγραμμα, για το πότε ανοίγουμε τα σχολεία, στις 7, στις 11 ή στις 14/9, τη Δευτέρα όχι, Τετάρτη ίσως, για το πότε κλείνουμε, για το διάλειμμα, για να ανοίξουμε παράθυρα, για να κλείσουμε πόρτες, για να φτιάξουμε στα άδεια -από εκπαιδευτικούς- σχολεία εσωτερικό κανονισμό, για να μπούμε στη λίστα για τα εμβόλια, μόνο που εμβόλια δεν υπάρχουν.

Κακόγουστο αστείο πως τα πτυχία των κολεγίων και κάθε παραρτήματος σχολάρχη έχουν γίνει ισότιμα με τα πτυχία των δημοσίων ΑΕΙ. Τη δε ισοτιμία τη φυλάνε γερά τα ΜΑΤ ανοίγοντας κεφάλια μην τυχόν και φύγει, γιατί η ισοτιμία είναι ανυπάκουη και μυστήριο τρένο, όλο ζητάει, θέλει κτίρια, εργαστηριακές ασκήσεις, υποδομές και ελευθερία –την είχαν κακομάθει φαίνεται στα δημόσια πανεπιστημιακά ιδρύματα.

Κάτι αποτυχημένα αστεία δεν βγήκαν, βέβαια. Φιάσκο οι δήθεν εκλογές των αιρετών και η εφαρμογή υπουργικής απόφασης για την αυτοαξιολόγηση. Η συντριπτική αποχή του κλάδου έστειλε το μήνυμα πως δεν παίζουμε άλλο και η υπουργός μας κάθισε για λίγο στη γωνία.

Και εκεί πρέπει να μείνει, μέχρι να την παραιτήσουμε αυτήν και την πολιτική της en bloc (χωρίς να αγνοούμε βέβαια πως το μαγαζί της αγοράς έχει πολιτικά φυντάνια να τοποθετήσει στη θέση της –Διαμαντοπούλου, Αρβανιτόπουλοι και Κεραμέως είναι είδος που ευδοκιμεί εις τις καλές συνοικίες των αρίστων).

Ίσως από αυτή την πρωταπριλιά να έχει έρθει πάλι η σειρά μας να παίξουμε. Οι παραστάσεις οι δικές μας, των εκπαιδευτικών της τάξης και της πράξης, όπως πάντα, εκτυλίσσονται στον φυσικό μας χώρο –για αυτό είναι γνήσιες διδακτικές και απολαυστικές. Θα συνεχίζουμε να διδάσκουμε ελευθερία και δικαιώματα και δημοκρατία στα παιδιά, θα αγνοήσουμε ανυπάκουα τα κελεύσματα υποταγής στο σχολείο της αγοράς, θα βγούμε πάλι στους ζωντανούς δρόμους ζητώντας ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας, σχολεία ασφαλή και ανοιχτά, υγεία και μόρφωση για όλο τον λαό.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here