Εκτύπωση

της Συντακτικής Επιτροπής

Η φυλάκιση της καθαρίστριας από τον Βόλο, ύστερα από την καταδίκη της σε κάθειρξη 10 ετών γιατί εμφάνισε απολυτήριο έκτης τάξης δημοτικού, ενώ είχε τελειώσει την πέμπτη, αποτελεί κορυφαία πρόκληση για τους εργαζόμενους, τους ανθρώπους του μόχθου και της βιοπάλης, για το αίσθημα δικαίου του λαού, αλλά και για το μαχόμενο εκπαιδευτικό κίνημα. Μια γυναίκα που δούλευε σχεδόν 20 χρόνια ως καθαρίστρια οδηγείται στη φυλακή για το «έγκλημα» που έκανε να αγωνιστεί να ζήσει με τον πενιχρό μισθό της καθαρίστριας  την οικογένεια της και τον σύζυγό της που είχε 67% αναπηρία.

Απέναντι σε αυτή την σκληρά εργαζόμενη γυναίκα συσπειρώθηκαν όλοι οι σύγχρονοι Ιαβέρηδες και εξάντλησαν την αυστηρότητά τους με μια προκλητικά τιμωρητική πράξη που στέλνει σαφές ταξικό πολιτικό μήνυμα σε όλον τον κόσμο της εργασίας. Αντί  να ντρέπεται η αστική κοινωνία που αναγκάζει τους ανθρώπους να δουλεύουν με όρους γαλέρας και μισθούς πείνας, αντί να νιώθει ενοχή το καπιταλιστικό σχολείο της αγοράς που πετάει στον μορφωτικό καιάδα χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι αδυνατούν στη συνέχεια να βρουν εργασία, οι κυρίαρχοι κάνουν επίδειξη δύναμης και κυνισμού.

Τι υποκρισία αλήθεια; Στον τομέα της καθαριότητας επικρατεί ο νόμος του εργασιακού μεσαίωνα και των ποικίλων μαφιόζικων εργολαβικών εταιρειών. Πρόσφατες είναι οι αποκαλύψεις για τις πρακτικές της εταιρείας My Services Facilities (πρώην JCB) και των σχέσεων της με το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά και τη μαφία -από ό,τι φαίνεται από το βιογραφικό του πρώην βασικού της μετόχου. Ευρύτερα οι τραμπουκισμοί εργαζομένων, οι ψευδείς συμβάσεις εργασίας (ενίοτε και το βιτριόλι) αποτελούν καθημερινές πρακτικές στον τομέα της καθαριότητας, αλλά η δικαιοσύνη δεν έδειξε την ίδια ευαισθησία. Το απολυτήριο του δημοτικού ήταν αυτό που ενόχλησε. Όχι τυχαία!  Για να θεσμοποιηθεί και να γίνει κρατική  επιταγή η καθημερινή εργασιακή κόλαση χιλιάδων ανθρώπων, για να συμπληρώσει την απειλή του χρυσαυγίτη τραμπούκου, η αντικειμενική κρίση του σύγχρονου Ιαβέρη.

Αλλά και τι πρόκληση αλήθεια, η εξόντωση μιας γυναίκας εργάτριας, στην εποχή του σχολείου και του πανεπιστημίου της αγοράς, των δεξιοτήτων και της απόλυτης εμπορευματοποίησης. Σε μια εποχή που η μόρφωση γίνεται εμπόρευμα και αγορά δεξιοτήτων, προς όφελος πάντα μιας διαρκώς επεκτεινόμενης εκπαιδευτικής αγοράς. Η καθαρίστριά μας δεν ήξερε τίποτα για τον ακαδημαϊκό καπιταλισμό.  Αν είχε το εισόδημα, θα  μπορούσε να αγοράσει όχι μόνο ένα πτυχίο δημοτικού, αλλά και έναν μεταπτυχιακό τίτλο σε αυτήν την επεκτεινόμενη αγορά προσόντων και κατάρτισης. Ποιοι αλήθεια μάς κουνάνε το δάχτυλο; Οι ακαδημαϊκοί μάνατζερς και οι ντίλερς των εκπαιδευτικών προσόντων; Σήμερα θα έπρεπε να ζητήσει όλος αυτός ο εκπαιδευτικός συρφετός μια συγγνώμη απέναντι στην καθαρίστρια από τον Βόλο. Και κυρίως να νιώσει ντροπή για όλη αυτήν την αστική υποκρισία και βαρβαρότητα.

Εμείς της ζητάμε συγγνώμη αλλά και της δίνουμε μια υπόσχεση. Της ζητάμε συγγνώμη γιατί υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που έχουν στερηθεί τη χαρά της μόρφωσης και της παιδείας και τιμωρούνται ποινικά για αυτό. Η υπόσχεσή μας είναι να παλέψουμε, με όλες μας τις δυνάμεις για να μην μείνει ούτε ένα παιδί εκτός σχολείου, για ένα ενιαίο, αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν 12χρονο σχολείο και μια δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Για ένα σχολείο των όλων, των ίσων και των διαφορετικών. Για το δικαίωμα στην εργασία, για να μπορεί ο κόσμος του μόχθου να ζήσει χειραφετημένος με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

Ως υστερόγραφο, νιώθουμε την ανάγκη ως εκπαιδευτικό περιοδικό και ιστοσελίδα να υπογραμμίσουμε ότι η συγκεκριμένη γυναίκα τελείωσε τελικά το δημοτικό και γράφτηκε σε νυχτερινό Γυμνάσιο. Η φλόγα της μόρφωσης και ο μικρός ταπεινός αγώνας ενός απλού ανθρώπου, να τι μπορεί να μας εμπνεύσει ως εκπαιδευτικούς να συνεχίσουμε τον αγώνα για το δημόσιο σχολείο! Την ευχαριστούμε γι’ αυτό! Δεν μετρήσαμε άλλωστε ποτέ τη μόρφωση με πιστοποιητικά και μοριοδοτούμενα κριτήρια. Η ανθρωπιά και ο καθημερινός αγώνας «των από κάτω» είναι παιδεία και πολιτισμός, κάτι που δυστυχώς οι Τζήμεροι δεν θα μπορέσουν ποτέ να καταλάβουν βυθισμένοι στην αστική χωματερή του κέρδους και της εκμετάλλευσης. Από αυτήν την άποψη, η εργαζόμενη καθαρίστρια από τον Βόλο, ναι, μας εμπνέει και μας διδάσκει πολλά περισσότερα από τους ποικίλους μεταπράτες της εκπαιδευτικής αγοράς. Όσες αλυσίδες και αν φτιάξουν, το πάθος για γνώση και ατομική αξιοπρέπεια δεν πρόκειται να σβήσει! Στους Ιαβέρηδες του 21ου αιώνα και τους πολιτικούς πάτρωνές τους έχουμε να πούμε κάτι απλό και ξεκάθαρο: «Δώστε τον άνθρωπό μας, πίσω!»

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here