Εκτύπωση

της ‘Αννας-Μάγιας Σταυροπούλου  (νηπιαγωγός)

  1. Γνωρίζοντας τη Γκουέρνικα του Pablo Picasso

Ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου στο Νηπιαγωγείο μας προσφέρει την ευκαιρία να προσεγγίσουμε τα θέματα της ειρήνης και του πολέμου και να τοποθετήσουμε τον εορτασμό της εθνικής επετείου ως επετείου μνήμης για την ηρωική αντίσταση και τον αγώνα του ελληνικού λαού και των άλλων λαών της Ευρώπης εναντίον του φασισμού, για την ελευθερία, τη δημοκρατία και τη ειρήνη, με αναφορά στις ιστορικές συνθήκες της εποχής, τα γεγονότα και τις αιτίες τους και τη σύνδεσή τους με το παρόν και τις συνθήκες της εποχής μας.

Η Γκερνίκα (Guernica στα ισπανικά ή Γκουέρνικα, με λατινική απόδοση στα ελληνικά) είναι το διασημότερο ίσως έργο του Πάμπλο Πικάσο.
Αυτός ο τεράστιος καμβάς (3,49×7,77μ.) περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Ήταν παραγγελία της δημοκρατικής κυβέρνησης της Ισπανίας για μια έκθεση στο Παρίσι το 1937. Ο Πικάσο εμπνεύστηκε το έργο όταν, στις 26 Απριλίου της ίδιας χρονιάς, στα πλαίσια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, Γερμανοί πιλότοι της αεροπορίας των εθνικιστών βομβάρδισαν την κωμόπολη Γκερνίκα της Χώρας των Βάσκων. Στο βομβαρδισμό εκείνο σκοτώθηκαν 1.650 άνθρωποι και ισοπεδώθηκε το 70% της πόλης με 32 τόνους εκρηκτικά.

Ο Πικάσο, βαθιά δημοκρατικός, επηρεασμένος από τη φρίκη του πολέμου, ζωγραφίζει με θέμα την «ΓΚΟΥΕΡΝΙΚΑ» ένα έργο μνημειακών διαστάσεων. Στο έργο φαίνεται πεντακάθαρα η τάση του Πικάσο για ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ – ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗ της μορφής και των αντικειμένων, προκειμένου μ’ αυτό να εκφράσει καλύτερα την αγωνία και τη φρίκη των ανθρώπων μπροστά στο θάνατο.

Ο πίνακας της «Γκουέρνικα» αποτελεί ένα καταπληκτικό εργαλείο επαφής των παιδιών με ένα έργο που εκφράζει τη βαρβαρότητα του πολέμου μέσα από φιγούρες που προσεγγίζουν τον τρόπο έκφρασης των παιδιών καθώς είναι αδρομερείς και συγγενείς με την παιδική ζωγραφική «τεχνοτροπία».

Η συζήτηση με αφορμή τον πίνακα της «Γκουέρνικα» μπορεί να αποτελέσει μια καλή αφόρμηση για την προσέγγιση του φαινομένου του φασισμού ως ιδεολογίας και συμπεριφοράς – στάσης ζωής που γεννά και δρομολογεί τον πόλεμο και τον ολοκληρωτισμό στο επίπεδο της κοινωνικής ζωής και της πολιτικής συμπεριφοράς.

Προτείνουμε την ακόλουθη διαδικασία «ανάγνωσης»:

  • Απομονώνουμε επιμέρους «λεπτομέρειες» του πίνακα που αποτελούν ωστόσο ολοκληρωμένες εννοιολογικά εικόνες. Τα παιδιά τις παρατηρούν, τις περιγράφουν και καταγράφουμε τα σχόλια των παιδιών κάτω από κάθε εικόνα. Συζητάμε για τα χρώματα του πίνακα και της κάθε εικόνας χωριστά και αποδίδουμε την προσωπική μας ερμηνεία σχετικά με τους συμβολισμούς τους. Στη συνέχεια αναρτούμε σε ομαδικό ταμπλό μια σύνθεση της «ανάγνωσης».

  • Ζωγραφίζουμε ατομικά ό,τι μας εντυπωσίασε περισσότερο από τον πίνακα.

  • Με αφορμή τον πίνακα επεξεργαζόμαστε στην ομάδα τα εξής ερωτήματα: Γιατί νομίζετε ότι γίνονται οι πόλεμοι; Ποιοι τους οργανώνουν; Ποιοι ωφελούνται; Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για να τους αποτρέψουμε;

Επισυνάπτονται φωτο από την επεξεργασία σε τάξεις Νηπιαγωγείου

2. «Το ακορντεόν» Μ. Λοΐζου- Γ. Νεγρεπόντη

«Το ακορντεόν», μια ποιητική μικρή ιστορία του Γ. Νεγρεπόντη, ντυμένη με την έντονα αισθαντική μουσική του Μάνου Λοΐζου είναι ένα τραγούδι που συγκινεί πολύ τα παιδιά.

Οι αφηγηματικές εικόνες του, ο λυρικός του λόγος και η απλή , στα μέτρα των παιδιών, μουσική του φόρμα προκαλούν κάθε καινούρια χρονιά, σε κάθε καινούρια τάξη μια σταθερά ακολουθούμενη διαδρομή: Το πρώτο άκουσμα «μουδιάζει», ακολουθεί η απόλυτη σιωπή, αμέσως αρχίζουν οι ερωτήσεις – ποιος έπαιζε, ποιος τον σταμάτησε, τι είναι ριπή, τι είναι φασισμός, γιατί – ακολουθούν τα συναισθήματά τους , θλίψη , θυμός, για να καταλήξουμε με μια δυνατή γενναία υπόσχεση: «Δεν θα περά- δεν θα περάσει ο φασισμός!»

Ύστερα ζωγραφίζουμε σε μικρές ομάδες «τις εικόνες του μυαλού» και συνθέτουμε το ταμπλώ μας.

Σιγοτραγουδώντας το περνούν μέρες πολλές, ακόμα και όταν η μαμά έρχεται να τα πάρει στο σχόλασμα και … δεν σταματούν για καιρό μετά να ζητούν: «Να το πούμε ξανά, κυρία!»

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here