Εκτύπωση

της Σοφίας Χατζοπούλου,

Μια τέτοια μέρα είναι ωραία για να πεθάνεις

όμορφα κι όρθιος σε δημόσια θέα

με λένε Παύλο Φύσσα από τον Περαία (στίχοι από το τραγούδι “Ζόρια”)

18 Σεπτέμβρη 2013. Μεταξύ 00:03:23 και 00:04:06. Στο μεσοδιάστημα αυτό πέφτει νεκρός ο Παύλος από το δολοφονικό χτύπημα του Ρουπακιά, με βάση τα τελευταία πορίσματα της έρευνας που πραγματοποιήθηκε από το ερευνητικό κέντρο Forensic Architecture μετά από παραγγελία της οικογένειας Φύσσα.

Ένας ποδοσφαιρικός αγώνας σε καφετέρια, ένας διαπληκτισμός με ακροδεξιούς στο διπλανό τραπέζι, οι οποίοι καλούν ενισχύσεις από την τοπική Χ.Α Νίκαιας. Μάρτυρες αποκαλύπτουν ότι μια ομάδα περίπου 50 ατόμων με ρόπαλα κατευθύνονται προς την καφετέρια. Έχοντας κλείσει με τα αυτοκίνητά τους τη λεωφόρο, περικυκλώνουν την παρέα του Παύλου. Εκείνος στέκεται όρθιος μπροστά στους φασίστες, τους οποίους προσπαθεί να καθυστερήσει, ενώ προτρέπει τους φίλους του να τρέξουν μακριά. Διαπληκτίζονται, παλεύουν. Εκείνη τη στιγμή το αυτοκίνητο του Ρουπακιά εισέρχεται ανάποδα στη Τσαλδάρη, παρκάρει και ο Παύλος έρχεται αντιμέτωπος με τον δολοφόνο του. “Τι θα γίνει, θα μας σκοτώσετε τώρα;” είναι τα τελευταία λόγια του, με βάση τη μαρτυρία του φίλου του Μιχάλη. Την επόμενη στιγμή ο Ρουπακιάς του καρφώνει το μαχαίρι στο στήθος. Ένα επαγγελματικό χτύπημα, με βάση τους γιατρούς, όπως είπε ο πατέρας του Παύλου.

Εκεί λαβωμένος σε δημόσια θέα ο Παύλος έχει τη δύναμη ακόμα να υποδείξει τον δολοφόνο του στην ομάδα ΔΙΑΣ που τότε εμφανίζεται στον τόπο της επίθεσης.

Ο δράστης Ρουπακιάς, μέλος του πυρήνα της τοπικής ΧΑ της Νίκαιας, συλλαμβάνεται επ’ αυτοφώρω και από κείνη τη στιγμή ξεκινά μια σειρά αλληλοκατηγοριών και αποκρύψεων από τα μέλη και τα ηγετικά στελέχη της Χρυσής Αυγής σε τοπικό αλλά και σε κεντρικό επίπεδο.

Η δολοφονία όμως έχει σηκώσει το πέπλο από τη σκιώδη δράση της οργάνωσης, και ο ναζιστικός, εγκληματικός χαρακτήρας της δεν μπορεί πια να κρυφτεί, όσο κι αν κάποιοι θα το ήθελαν.

Η ακροδεξιά ως “το μακρύ χέρι του συστήματος” λειτουργούσε και εξακολουθεί να λειτουργεί με την ανοχή των κυβερνήσεων. Η δεξιά, ιδεολογικά και ιστορικά, βλέπει πάντα έναν πιθανό κυβερνητικό σύμμαχο στα ακροδεξιά κόμματα, ενώ η μνημονιακή έκφανση του “αριστερού” νεοφιλελευθερισμού του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ χρησιμοποιεί στη ρητορική του την άνοδο της ακροδεξιάς ως απειλή, για να συσπειρώσει στην νομιμοποίηση των πολιτικών του, πολιτικές που οδηγούν ακριβώς στην εδραίωση της κρίσης, της εξαθλίωσης και της διάρρηξης του κοινωνικού ιστού, στις γενεσιουργές, δηλαδή, αιτίες της διαμόρφωσης της ακροδεξιάς. Πέρα, ωστόσο, από την πολιτική και κομματική χρήση από τους διάφορους κοινοβουλευτικούς χώρους, η ακροδεξιά είχε και έχει τα χαρακτηριστικά ενός “παρακράτους”, το οποίο έχει ως στόχο την τρομοκράτηση του λαού, αλλοδαπών και ημεδαπών, και την παρεμπόδιση κάθε αντίδρασης και οργάνωσης από τα κάτω.

Η ανοχή τους συστήματος φάνηκε με κραυγαλέο τρόπο από την δημοσίευση λίγες μέρες μετά τη δολοφονία της περιβόητης λίστας Δένδια. Τριάντα δύο περιστατικά αριθμούσε η λίστα που κρατούσε ο τότε Υπουργός Δημοσίας Τάξης, Δένδιας στο συρτάρι του με επιθέσεις κατά αλλοδαπών μεταναστών και Ελλήνων του αριστερού και αντιφασιστικού χώρου από τη Χρυσή Αυγή, περιστατικά που ξεκινούσαν τουλάχιστον ένα χρόνο πριν την δολοφονία του Παύλου, αλλά η έρευνά τους εκκρεμούσε! Αλλά όσοι κατοικούν στο Πέραμα και στον Αγ. Παντελεήμονα ξέρουν καλά ότι δεν ήταν μόνο αυτά. Στον Αγ. Παντελεήμονα μόνο, περιοχή που η οργάνωση είχε κάνει άνδρο της με όρους μαφιόζικους ήδη από την προηγούμενη δεκαετία, οι ξυλοδαρμοί αλλοδαπών ήταν κανόνας πολύ πριν η Χρυσή Αυγή γίνει κοινοβουλευτικό κόμμα. Μετά την εκλογή της βέβαια η χρήση βίας και τα πογκρόμ εντατικοποιήθηκαν παντού με την ανοχή κυβέρνησης και αστυνομίας…μέχρι την στιγμή της δολοφονίας του Παύλου. Προφανώς τα όρια είχαν ξεπεραστεί και ο ασκός του Αιόλου είχε ανοίξει.

Απρίλιος του 2015, ενάμιση χρόνο μετά τη δολοφονία ξεκινά η δίκη. Μια δίκη μακρά σε διάρκεια όπως και η δράση της Χρυσής Αυγής, με μεγάλο όγκο από μαρτυρίες, αποδεικτικά στοιχεία, βίντεο, μηνύματα και απομαγνητοφωνήσεις που προδίδουν την εγκληματική δράση της ναζιστικής οργάνωσης αλλά και τις σχέσεις της με το κράτος. Μια δίκη όμως γεμάτη και από παρακωλύσεις, καθυστερήσεις και μεθοδεύσεις, όπου ο ίδιος ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του τότε πρωθυπουργού Σαμαρά, Π. Μπαλτάκος ξελασπώνει με την κατάθεσή του ηγετικά στελέχη της Χ.Α, τα οποία αφήνονται ελεύθερα θριαμβολογώντας και εκτοξεύοντας ύβρεις και απειλές. Μια δίκη κατά τη διάρκεια της οποίας οι συμπλοκές και οι επιθέσεις είναι συχνές, ακόμα και σε συνηγόρους υπεράσπισης της οικογένειας Φύσσα (στο αυτόνομο στέκι της Φαβέλας), με στόχο την τρομοκράτηση και τις περαιτέρω αναβολές και καθυστερήσεις.

Παρόλα αυτά η οικογένεια συνεχίζει να αγωνίζεται, όπως και ο Παύλος, για το ξεσκέπασμα του φασισμού όπου κι αν βρίσκεται, γιατί όπως τονίζει η μητέρα του σε συνέντευξή της “αυτή η δίκη δεν αφορά μόνο εμένα, μας αφορά όλους, όλη την Ελλάδα”. Τα τελευταία στοιχεία, όπως προκύπτουν από το ερευνητικό κέντρο, στο οποίο η οικογένεια ανέθεσε εκ νέου την εξέταση των γεγονότων της 18ης Σεπτέμβρη, εγείρουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την ολιγωρία των αστυνομικών της ομάδας ΔΙΑΣ οι οποίοι, με βάση το οπτικοακουστικό υλικό, αν και είχαν φτάσει στην περιοχή πέντε λεπτά πριν το συμβάν, αποφάσισαν να κάνουν τον κύκλο του τετραγώνου, πράγμα που δεν διαβίβασαν στο κέντρο επιχειρήσεων τους, ούτε ανέφεραν στις μαρτυρίες τους, Τα στοιχεία αυτά θέτουν στο επίκεντρο το θέμα της εμπλοκής της αστυνομίας με ακροδεξιά στοιχεία, θέμα που κάθε φορά επανέρχεται όταν έχουμε περιστατικά ρατσιστικών και φασιστικών επιθέσεων.

Μια τέτοια επίθεση ήταν κι αυτή στον Παύλο. Όσο κι αν κάποιοι προσπάθησαν να αποπροσανατολίσουν, να αποδώσουν τη δολοφονία σε έναν “τσακωμό για το ποδόσφαιρο”, η μαρτυρία του Παύλου είναι εκεί, ανεξίτηλη μέσα από τα τραγούδια του, του δικού του αγώνα μέσα από την τέχνη για ελευθερία, ισότητα, δικαιοσύνη, ενάντια σε κάθε μορφή φασισμού και τρομοκρατίας, έχοντας στον νου πάντα τον μικρό Αλέξη να [του] θυμίζει, πως η ελευθερία του λόγου ακριβά κοστίζει (στίχοι από το τραγούδι Εκτός ελέγχου). Δεν είναι τυχαίο ότι η υπεράσπιση της Χ.Α. καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης προσπαθεί διακαώς να υποβαθμίσει το πολιτικό περιεχόμενο των τραγουδιών του για να απαλλάξει τους κατηγορούμενους από τον πολιτικό χαρακτηρισμό του χτυπήματος, Όταν όμως αυτά διαβάζονται στην αίθουσα γίνεται σαφές ότι ο Παύλος είχε ξεκάθαρη πολιτική, αντιφασιστική στάση που την εξέφραζε μέσα από τους στίχους του, στίχοι που τον έκαναν στόχο όλων εκείνων που θέλουν να φιμώσουν κάθε αντίθετη άποψη, να εξαλείψουν κάθε διαφορετικότητα, να σκεπάσουν την ανθρώπινη φωνή με τις άναρθρες κραυγές τους.

Αυτήν την ζοφερή πραγματικότητα τη γνώριζε στη περιοχή που έμενε και ήταν αυτή ακριβώς που ήθελε να ανατρέψει όταν τραγουδούσε:

Απ’ το παράθυρό μου κάνω τον κόσμο δικό μου

για να τον δώσω κληρονομιά στο γιό μου

Πάρε τ’ όνειρό μου είναι το μόνο που

έχει απομείνει δικό μου (Στίχοι από το τραγούδι “Απ’ το Παράθυρό μου”)

Αυτό το όνειρο συνεχίζει να εμπνέει και να κινητοποιεί τους ανθρώπους. Νέοι, συλλογικότητες, πρωτοβουλίες, κινήματα συντάσσονται σ’ έναν διαρκή αγώνα ενάντια στον ναζισμό και τον ρατσισμό. Αυτό το όνειρο συνεχίζει πάντα να τρομάζει τους φασίστες που σε κάθε ευκαιρία επιμένουν να απειλούν, να επιτίθενται, να γρονθοκοπούν όσους αντιστέκονται, μέλη κινημάτων και σωματείων που αντιστέκονται στον φασισμό/ρατσισμό, εκπαιδευτικούς που παλεύουν για το δικαίωμα των προσφυγόπουλων στη μάθηση, όλους όσους υπερασπίζονται το δικαίωμα στη διαφορετικότητα και στη ζωή.

Λίγες μέρες μόνο έχουν περάσει από το Σάββατο 15 Σεπτέμβρη που ένας ακόμα νέος 28 χρονών ξυλοκοπήθηκε άγρια από ακροδεξιούς, καθώς πήγαινε στη συναυλία που διοργανωνόταν στα Λιπάσματα στη μνήμη του Παύλου. Οι δολοφονικές ενέργειες συνεχίζονται, γιατί είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιδεολογίας του μίσους της ακροδεξιάς, γιατί εξ’ ορισμού ο φασισμός είναι προορισμένος να εγκληματεί.

Πέντε χρόνια χωρίς την φυσική παρουσία του Παύλου, τρία χρόνια δίκη χωρίς απόφαση. Η οικογένεια και η κοινωνία όλη περιμένει τη δικαίωση, απαιτεί την επίσημη καταδίκη των ενόχων και των ηθικών αυτουργών όλων των εγκληματικών πράξεων που έγιναν και θα γίνουν στο όνομα του φασισμού…

Ως τότε όλοι εμείς θα αντιστεκόμαστε ακούγοντας τα λόγια του Παύλου:

και περιμένω κι άλλα αδέλφια για να ρθούν

σ’ αυτήν την κορυφή που όλους περιμένει

αρκεί να μην δακρύσουν και να μην φοβηθούν

σ’ αυτήν την έξυπνη απάτη την καλοστημένη (Στίχοι από το τραγούδι “Σιγά μην κλάψω”)

ΠΗΓΕΣ

1. https://jailgoldendawn.com/

2. http://www.tovima.gr/2013/09/19/society/i-lista-dendia-me-tis-32-epitheseis-tis-xrysis-aygis/

3. http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Poems&act=details&poem_id=213029

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here